سلام

ببینید آقای پهلوزاده تولید محتوای الکترونیکی کار یک نفره نیست بلکه یک کار گروهی است. وعمده ایرادات نرم افزارهای ما هم همین است .برای تهیه وتولید محتوا ما نیازمند یک تیم شامل حدا قل یک مهندس کامپیوتر مسلط  به نرم افزارهای متحرک سازی وآشنا به محیط های گرافیکی ،یک برنامه ریز آموزشی،یک کارشناس تکنولوژی آموزشی ویک دبیر مجرب و آشنا به کامپیوتر هستیم.دقت کنید که گفتم حداقل!!!!در بیشتر مواقع اگر بخواهیم یه کار خوب ارائه کنیم خیلی بیشتر از این حرفها مورد نیازه!

 ************************************

افشین منش

۱) با حرف خانم راستگو موافقم. موفقیت بسیار بالای کاری که تیم آقای داوودی در دفتر تکنولوژی آموزشی انجام داده است بدلیل همکاری نزدیک یک تیم گرافیست و برنامه نویس دلفی با آقای داوودی (دبیر مجرب ریاضی و مولف کتاب و کارشناس آموزشی و آشنا به برنامه نویسی و قابلیت های آن -که چیزهایی رو از روی تخیل خود نگوید که قابل پیاده سازی نباشد-) است.

۲) تا حدودی با کشیده شدن بحث به حیطه عملی موافقم و خروج از صحنه نظریه پردازی را می پسندم.

در مورد استفاده از ابزارهای IT و ICT در آموزش دفتر برنامه ریزی و تالیف کتب درسی، کتابچه ای را ترجمه و منتشر کرده است به نام: «روش های فعال یاددهی یادگیری مبتنی بر IT» که استانداردهای استفاده از IT را از دیدگاه و منظر یونسکو بیان می کند. (من آن را از طریق خانم بخشعلی زاده از اعضای دفتر تالیف گیر آوردم.)

در این کتابچه بعد از بیان استانداردهای لازم به بیان دو نمونه طرح درس برای جغرافیا و شیمی پرداخته است.نکته مهم آن اینست که استفاده از IT در آموزش دارای سه سطح است و ما در حین استفاده باید دائما مراقب این باشیم که در کدام سطح از فعالیت قرار داریم؟

بقول آقای داوودی در خیلی از موارد، معلمینی که سر کلاس از ابزارهای تکنولوژی اطلاعات استفاده میکنند در پی ایجاد جذابیت بیشتر با کمک «مالتی مدیا بودن» یا «متحرک بودن» یا «افکت های یک فایل پاور پوینت» و ... هستند و کمتر بحث تعامل و اهداف ICT در آموزش را دنبال می کنند. (یا عرض معذرت، من دقیقا اینجا یاد پاور پوینت های آقای پهلو زاده افتادم که یک طرفه درس را مطرح می کردم و تعاملی را در آن نمیشد دید. پاور پوینت های هندسه و ...
یعنی صرفا متحرک سازی این اسلایدها بود که بچه ها را جذب می کرد و برایشان جالب بود و در انتقال مفاهیم کار مشخصی انجام نمی داد و حتی از روش فعال فاصله گرفته و بصورت معلم محوری درس را پیش می برد.)

وقتی ما از ابزار IT استفاده می کنیم به نظر من باید به دو مساله توجه کنیم:
۱- حتما و لزوما و الزاما بحث بصورت تعاملی جلو برود (ملاک ارزش گذاری یونسکو برای استفاده بیشتر  از آی.تی. در آمورش نیز همین است. هرچه فعالیت و مشارکت دانش آموز بیشتر، سطح فعالیت بالاتر و ارزش کار افزونتر)
۲- اگر قرارست بحث بصورت غیر تعاملی جلو برود باید آن ابزار یا انیمیشن و ... به نحوی باشد که صرفه جویی قابل توجهی در وقت بوجود آورد (مثلا کار ۲ ساعت کلاس را انجام دهد. یا مثل آن انیمیشنی که برای اثبات قضیه فیثاغورس تو وبلاگم گذاشتم یک مفهوم انتزاعی را در ذهن دانش آموز جا بیندازد. دانش آموز دائم حفظ نکند که a²+b²=c² بی آنکه قلباً به این باور رسیده باشد و یا حداقل برای یکبار این واقعیت را به چشم دیده باشد.
یادم است بعد از تدریس این مطلب توسط معلم هندسه، با آنکه با اشکال مختلف و بسیاری، قضیه فیثاغورس را خواسته بود در ذهن بچه ها جا بیندازد ناموفق بود و وقتی آن انیمیشن را در اختیار بچه ها گذاشتیم، مطلب گویا برایشان مدتهاست حل شده است- و البته با انتقادات دوستان و همکاران، اصلاحات و تغییرات سازنده ای نیز در آن انجام دادیم!)

بطور کلی و به زعم من اگر از خواص IT و ICT استقلال زمانی و مکانی و فراتربردن گستره مرزهای کلاس تا منزل دانش آموزان است باید همواره این ویژگی در ابزارهای ما لحاظ شده باشد...

می کوشم تا بحث نظری اینجا پایان یابد و به نکاتی بپردازیم که برای همه ما در سر کلاس کاربرد عملی داشته باشد.

موفق باشید.

بسمه تعالي

كچوئي:

با سلام خدمت همكاران محترم.

مسلما استفاده به جا از كامپيوتر و اينترنت مي تواند كمك بزرگي در جريان آموزش باشد. البته استفاده صحيح نه صرفا استفاده!  نرم افزاري كه شامل خصوصيات تعاملي بودن، پويا بودن و محتواي مناسب باشد،علاوه بر سرعت بخشيدن به جريان آموزش، عمده فعاليت را برعهده دانش آموز قرار مي دهد.همچنين با فراهم كردن امكان جستجو در اينترنت، مي توان دانش آموز را به سمت كسب اطلاعات به طور مستقل هدايت كرد. ( نظارت معلم در اين زمينه مخصوصا در مراحل ابتدائي ضروري است.).

بررسي ويزگيهاي  يك نرم افزار مناسب يا نحوه ي استفاده صحيح از اينترنت در جريان آموزش بحثي طولاني را مي طلبد، بنابراين اجازه مي خواهم قبل از ادامه دادن بحث در اين مسير به مشكل بزرگي كه در اين زمينه وجود دارد اشاره اي داشته باشم.

با فرض اينكه نرم افزارهاي مناسبي در دسترس ما وجود داشته باشند و با فرض اينكه با نحوه آموزش استفاده از اينترنت به دانش آموزان آشنا باشيم، آيا مي توانيم به نحوي مطلوب از آنها بهره گيريم؟

در شرايطي كه برخي مدارس ما حتي براي كارهاي ثبتي و دفتري، كامپيوتر در اختيار ندارند و در شرايطي كه از بين دانش آموزان يك كلاس 24 نفره فقط 3 نفر به نحوي به كامپيوتر دسترسي دارند، آيا استفاده از IT و ICT  در آموزش  به صورتي فراگير آرماني نيست؟

 فكر مي كنم حتي جا انداختن مفهوم استفاده از فناوري ارتباطات و اطلاعات براي اكثر معلمان كار بزرگي باشد، وقتي كه مي بينيم همكارانمان استفاده از كامپيوتر در آموزش را در حد  تايپ مطلبي چند صفحه اي (حتي بي ارتباط با فعاليت آموزشي خود)  معني مي كنند.!!!؟ (يكي از عجايبي كه در طي اين يك سال خدمت آموزشي ام در آموزش و پرورش ديده ام!)

نمي خواهم با بيان اين مطالب بحث را به حاشيه بكشانم اما با توجه به گستردگي بحث شايد بهتر باشد كه آن را از چند جنبه مورد بررسي قرار دهيم. (پيشنهاد مي كنم براي جلوگيري از به هم ريختگي مطالب، مديريت وبلاگ براي هر موضوع مكان مجزائي اختصاص دهند.)

1-     اصولا يك نرم افزار خوب چه خصوصياتي بايد داشته باشد؟

2-     چگونه مي توان از IT  در آموزش استفاده كرد ؟

3-     باتوجه به شرايط كنوني آموزش و پرورش و جامعه چه راهكارهايي را براي استفاده معلمان از كامپيوتر واينترنت پيشنهاد مي كنيد؟

در ضمن درمورد نحوه استفاده از اينترنت در كلاس درس كتابي تحت عنوان "استفاده از اينترنت براي غني سازي برنامه هاي درسي" از انتشارات مدرسه  وجود دارد كه البته به نظر مي رسد در حال حاضر در كلاس هاي ما قابل اجرا نيست. همكاراني كه دوره تربيت معلم را گذرانده اند حتما با كتاب "رسانه هاي آموزشي براي كلاس درس" آشنا هستند. بد نيست به سه فصل آخر كتاب كه با موضوع مورد بحث ارتباط دارد نگاهي بيندازند. شايد مطالب اين كتاب بتواند جهت گيري هاي خوبي به بحثمان بدهد.

اميدوارم بحث خوبي كه آغاز شده است نتايج خوبي هم داشته باشد. ان شاء الله.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 راستگو:

سلام خانم کچوئی عزیز! همه حرفهای شما قبول ولی بازم همه ی درها بسته نیست.هر کسی هر چقدر که از دستش بر میاد می تونه کار کنه.ببین من یه دبیر شیمی هستم توی یه مرکز پیش دانشگاهی شهر شیراز. مدرسه ما جزو مدارس خوب  شیرازه ولی به هر دلیلی که نمی خوام وارد بحثش بشم من امسال حتی یک کامپیوتر هم در دسترس نداشتم. حتی فایل سوالات امتحانی را هم بهم گفتند سی دی تو بده به ما می دیم بیرون برات پرینت بگیرن یا خودت برو  بگیر بعدفاکتور بیار .به هر حال عملا من دست خالی بودم.از طرفی بچه های دوره پیش دانشگاهی به شدت در تب و تاب کنکور هستند ووقت کار برای آموزش مفهومی واین حرفها را ندارند.ولی با همه اینها ما توانستیم یه کارهایی بکنیم گر چه کم وضعیف ،این ها نمونه ای از کارهای من وتعدادی از دانش آموزها است  البته با استفاده از کامپیوتر های خودمون در خونه هامون !

http://chemtrain.blogfa.com/

http://chemgirls.mihanblog.com/

http://chemtrain.mihanblog.com/

یا چند سال گذشته که من توی روستا بودم واونجا واقعا بچه ها بی خبر بودن از این ابزار ولی بازم می شدیه کارهایی کرد واصلا همون کمبود امکانات منو به فکر ساختن سی دی آموزشی  ودان لود آزمایشگاه مجازی از اینترنت وارائه آن برای بچه های روستا انداخت. خوب یه جا هم مثل مدرسه تیز هوشان و مدارس خاص پر از امکاناته  به هر حال می خوام بگم که با نبود امکانات می شه کنار اومد ولی اون چیزی که سد اصلی  راه ماست، نبود شناخت از ابزارهای آی تی  وقابلیت های اونه!

ببین ! معلمین ما دو دسته اند یه عده علاقه مند به  این مقوله ویه عده به شدت مخالف با این مقوله

عده ی اول که حتما با تلاش من وشما وهمه ما با این ابزار آشنا خواهند شد واما عده ی دوم که دلیل مخالفتشون به طور عمده ترس ونگرانی از کم شدن نقششون در کلاس هستش هم به مرور زمان مجبورن بپذیرند وتسلیم بشن ولی نگرانی ما اینه که این مرور زمان چقدر طول می کشه؟؟؟؟؟؟؟؟

واقعیت تلخی را که بهش اشاره کردی وجود داره ومعلمین ما بعضا هیچ شناختی از این ابزار ندارند. ولی به نظرم الان بیشتر از اون که  بخواهیم وقتمون را برای چرا وچگونگی این مخالفت ها تلف کنیم بهتره اطلاعاتمون را در مورد توانایی های آی تی در بهبود کیفیت بالا ببریم تا بتوانیم با استفاده از آن  ها عملا نظر جامعه را عوض کنیم.

به نظرم خود این بحث که از آی تی چگونه می توان در آموزش استفاده کرد خیلی بحث مهم وبی پایانی است چون با خلاقیت ما وبا توجه به شرایط مختلف مدارس  هزاران هزار راه برای استفاده از از این ابزار در مدارسمان وجود دارد.حتی همین وبلاگ خودش می تونه به انواع مختلف مورد استفاده قرار بگیره.یه جا  وبلاگ گروهی ،یه جا وبلاگ معلم جدا شاگردها هم جدا، یه جاوبلاگ برای گذاشتن نتایج تحقیقات   ووو... تشکیل گروه اینترنتی یااستفاده از نرم افزار ویا راههای دیگه ای که اصلا بحثمون شروع شد برای اینکه همین روش ها را بهتر ارزیابی وحلاجی کنیم.

کچوئی:

سلام. من با شما موافقم و کاملا امیدوارم و به خاطر همین هم از همکاران خواستم تا پیشنهادشون رو در مورد عملی شدن استفاده صحیح از این امکانات ارائه بدن. واقعیت هم اینه که خودمون باید با امید به خدا پیشقدم باشیم. من به سهم خودم نه تنها خودم در تلاش برای فعالیت در این زمینه هستم بلکه دوستانم رو هم تشویق می کنم که فعالیت داشته باشند.  به هر حال من هم معتقدم هرچند نبایدتلاش رو برای ایجاد امکانات لازم کنار گذاشت اما با همین امکانات هم اگر بخواهیم کار کنیم میتونیم . ان شاالله