نقد یکی از قسمتهای کتاب ریاضی هفتم
در صفحه ی 51 کتاب ریاضی هفتم، و در مساله ی شماره ی 3 از کاردرکلاس، مستطیلی به ابعاد n و 2n+3 داده شده و از دانش آموز خواسته شده که مساحت مستطیل رو به صورت یک عبارت جبری بنویسه.
این در حالیه که:
1. درک مفهوم متغیر و استفاده از حروف به اندازه ی کافی برای دانش آموزان این پایه، جدید و انتزاعی هست.
2. هنوز تا این صفحه به اندازه ای عمیق به عبارتهای جبری پرداخته نشده و دانش آموز هنوز با بدفهمی در جمع دو جمله ی غیر متشابه درگیره.
2. از شروع درس عبارتهای جبری، دانش آموز حتی با یک مورد ضرب به صورت n*n برخورد نکرده و بسیاری از دانش آموزان فکر می کنند که حاصلضرب 2n در n میشه 3n!!! و درک نمی کنند چرا این اشتباهه. و بیچاره معلمی که بخواد این مساله ی کتابو برای بچه ها عنوان کنه و با چنین سوالی هم مواجه بشه!
حتی برخی دانش آموزان دبیرستانی هم در جواب دادن به این حاصل ضرب، اشتباه میکنن.
سوال از مولف محترم این بخش از کتاب ریاضی هفتم:
چه ایرادی داشت اگر در این مساله هم، همون محیط رو از بچه ها می خواستید یا دست کم یکی از ابعاد مستطیل رو مقداری عددی فرض میکردید؟
آیا لزومی داره در سر راه ارائه ی یک مطلب به اندازه ی کافی جدید در کتاب درسی، بیاییم و با قرار دادن عبارتهای پیچیده، یا عددهای کسری به جای عددهای درست، ذهن دانش آموز رو مغشوش کنیم؟
نمیشه این پیچیدگیها رو وقتی مطرح کنیم که دانش آموز به یه درک عمیقتری از مفاهیم اصلی رسیده باشه؟؟؟؟
